آبیدر، نام قله ای با ارتفاع 2550 متر در سنندج است که از هر نقطه شهر در کمتر از 10 دقیقه میتوان به کوهپایه اش رسید. از این رو کوهنوردی و پیمایش مسیر آبیدر به بخشی از فرهنگ و زندگی روزمره ی مردم سنندج تبدیل شده است. بخشی از خاطره های من نیز در همین مسیر شکل گرفته اند، در میان شیب ها، سنگ ها، درختان بلوط و توقف های کوتاه در راه قله. این مجموعه با نگاهی به آبیدر شکل گرفته است؛ تلاشی برای بازخوانی بخشی از این مسیر و خاطره های شخصی من از آن، در قالب زیورهایی از نقره و فیروزه. نوشیدن آب زلال از چشمه هایی طبیعی، از سنت های کوهنوردی در آبیدر است. کانی در زبان کردی به چشمه گفته می شود. این اثر با نگاهی به کانی ماماتکه ساخته شده است. تکنیک ساخت: دستساز سنگ: فیروزه نیشابور